FIETSEN MET UW EIGEN SPIEREN, ONDANKS EEN (ZWARE) AANDOENING
BerkelBike Blog
feb 14
(in)complete dwarslaesie

Gezondheidsproblematiek bij een (in)complete dwarslaesie

Een (in)complete dwarslaesie

Een gevolg van een (in)complete dwarslaesie is vaak een reductie. In sommige gevallen zelfs een volledig verlies van spierfunctie en sensibiliteit. Naast een afname van de cardiovasculaire conditie, leidt een dergelijke vorm van chronische musculaire inactiviteit tot veranderingen in spieren en perifere circulatie.

Uit onderzoek is gebleken dat het musculaire systeem karakteristieke veranderingen ondergaat. Denk hierbij aan spieratrofie, een reductie in de oxidatieve capaciteit en een verschuiving in de spiervezel samenstelling. Hierbij krijgen de zogenaamde type II, ‘fast twitch’ vezels, de overhand. De perifere doorbloeding neemt af door atrofie van het vaatbed (Hopman 1996) en van de hartspier (Kessler 1986).

Het gevolg hiervan is een verhoogd risico van decubitus. Ook is gebleken dat de botdichtheid vermindert. Dit verhoogt de kans op osteoporose aanzienlijk. De verminderde algehele circulatie kan leiden tot spijsverteringsproblematiek, hart- en vaatziekten en diabetes.

FES (Functionele Elektrische Stimulatie)

Het gebruik van FES heeft gunstige effecten op verlamde ledematen. Eén van de belangrijkste effecten is de toename van de doorbloeding in de gestimuleerde spieren. Mensen met een dwarslaesie hebben veelal te maken met decubitus.

Tijdens de revalidatieperiode wordt hen geleerd voorzichtig om te gaan met de huid. Dit betreft voornamelijk de onderste extremiteiten. Door inactiviteit neemt de doorbloeding van de onderste extremiteiten af. De stijfheid en kwetsbaarheid nemen toe. Door passief te bewegen kan er enigszins weer wat bloed stromen. Dit is echter niet vergelijkbaar met de toename tijdens het gebruik van FES.

Met behulp van FES wordt de spierpomp weer in werking gezet. Een verbeterde doorbloeding is niet alleen belangrijk ter voorkoming van decubitus. Het bevordert tevens de genezing ervan.